Waarom ben ik anders?

Waarom ben ik anders? Waarom zou ik je opvallen?

Als je me ziet lopen op straat dan zou je me niet nakijken. Ik zie er maar gewoontjes uit. Ik ziet niet in een rolstoel, ben niet abnormaal heel erg dik, draag ook geen al te opvallende kleding. Dus niets om na te gapen. En dat ik nagefloten werd is ook al een hele poos geleden.

 

Waarom noem ik mezelf een witte raaf?

Mijn problemen zie je niet aan mijn glimlach, mijn problemen zitten onder het kleurrijke masker dat ik alle dagen draag op het werk, voor collega’s, zelf voor vrienden en familie verberg ik me.
Ik zend de boodschap uit: wees jezelf! En toch ga ik voor anonimiteit op mijn blog. Waarom?

 

Waarom gaan we dan anoniem bloggen?

Wel het antwoord is simpel: omdat er altijd mensen zijn die niet om kunnen met de waarheid! Cinderella heeft datzelfde gevoel… Mensen hebben ook altijd hun oordeel klaar… Haar problemen zijn ook niet zichtbaar voor het ongetrainde oog, haar problemen zitten in haar vermoeide lichaam…

 

Ik heb wat zij zou noemen: het perfecte lichaam voor mobiliteit. Maar ik draag wel veel mentale littekens mee… En die maken me een zeldzame witte raaf!

 

Ik zou mijn littekens kunnen opsommen in een lange lijst, ik zou je zelfs een stratenplan kunnen tekenen van mijn ups en downs die ik al genomen heb op mijn levenspad…

Laat ik maar een gesloten rivier zijn waar je druppel voor druppel meer van leert kennen. Af en toe zal ik de sluizen openzetten, dan kan je misschien eens een traan meehuilen?
Donkere geheimzinnige diepten, heldere geluksmomenten aan de oppervlakte. Lees je mee?

 

Coco

Lees hier mijn voorstelling!
Lees hier meer in mijn categorie…

 

Geef een reactie