Ja! Ik voel nog vlinders!

 

Ik wel nog!

“Na mijn 23 jaar getrouwd te zijn? Neen, ik voel het niet meer…” Zei een collega in een gesprek eerlijk tegen me, als een reactie op een prachtig liefdesliedje op de radio.
Ik keek verbaast op en reageerde meteen: “Ja, ik voel wél nog vlinders voor mijn man!”
“Toch niet meer zoals in het begin van jullie relatie?” Vroeg zij nu vol ongeloofwaardigheid in haar stem.

We zijn geen prille puberende jongkies meer die elkaar niet kunnen loslaten en elke minuut smsen. (Niet dat dat een kenmerk is van pubers, zo ken ik paren die samen zitten aan de restaurant tafel en zo nog naar elkaar berichtjes sturen… )

We zijn zoveel jaren samen, hebben al immens veel met elkaar gedeeld, liefde en miserie, getekend en verbonden voor het altijd samenzijn.

 

Ben ik ouderwets, antiek?

Maar ik voel het echt nog kriebelen, die vlinders in mijn buik! Tintelingen op mijn huid, warmte in heel mijn lichaam. Voor hem! Voor de man aan mijn zijde. Ik geloof in de liefde! Vertrouw in ons en in onze toekomst, de eeuwigheid!

 

Wanneer voel ik ze fladderen?

  • Als hij onder het donsdeken schuifelt, of als hij is opgekleed om uit te gaan, dan vind ik hem nog steeds sexy! Dan denk ik: “Hé lekker beest!”
  • Als hij zijn parfum op heeft gedaan, dan herken ik zijn vertrouwde stoere geur. Het mag ook zonder zijn, een echte vrouw geeft toe dat ze op een zweterige man valt. :-)
  • Dat is lief van jou! Ik toon ook mijn dankbaarheid als hij onverwachts iets voor me deed. Dat kan in het huishouden zijn, maar ook iets liefs…
  • Cadeautjes op geen traditionele dagen…
  • De zorg voor onze kinderen, zijn fierheid, dan denk ik: “Dat is de vader van mijn kinderen!”

 

Dus ja, ik heb nog vlinders!

En jullie, na zoveel jaren huwelijk? Ik wens jullie dat echt toe!

 

Coco

 

Geef een reactie