Geen simpel leven.

Ik zou geen simpel leven willen lijden. Zoals je ziet in Amerikaanse series waar het perfecte beeld in weergegeven wordt: geld genoeg om iedereen een volle portemonnee te geven, daarbij nog wat extra om alle luxeartikelen te kopen waar ze naar verlangen, of die ze denken nodig te hebben. Een groot huis die je al zeker een villa kan noemen, inclusief meer dan twee badkamers en een tuin die heel het huis rond bewandeld. Een meterslange oprit met twee garagepoorten naast een versleten basketbalring en een groene dikke boom. Bloemen die altijd fris bloeien, die samen met het net geverfde witte hek het huis omringen. Zie je het al gedetailleerd voor je?
Oh, een groot gelukkig gezin met veel kinderen, minimum twee gezinswagens. Een familie waar iedereen het ideaal met iedereen kan vinden, waar wekelijkse dinners centraal staan.

Zou je daar je handtekening voor willen geven?

 

Ik ken persoonlijk zelf zo gezinnen die proberen er perfect en gelukkig uit te zien… Ik kan me daar soms verschrikkelijk in ergeren! Foto’s die alleen de opgeruimde kant van de leefkamer laat zien bijvoorbeeld. Op die beelden zie je ze glansrijk glimlachen, ondertussen weet je uit goeie waterbronnen dat er daar soms wekenlang niet tegen elkaar gesproken wordt…

 

Het is eens niet erg om de waarheid te laten zien!

 

Het is fout om te denken dat overal altijd alles op rolletjes loopt.

 

En als je dan toch een simpel en foutloos leven lijdt, uit welke fouten zal je dan leren? Welke mensenkennis zal je dan ervaren? Waar zal je als mens uit groeien, je ontwikkelen? Geef mij maar een weg vol moeilijke keuzes, maar dan wel een weg waarop ik geleerd heb om het kleine en het vallen op mijn blote knieën, de littekens te waarderen!

 

 

Coco

 

Geef een reactie