Op zoek naar mezelf

Jarenlang was ik alleen maar “dochter van”. En zo hoorde ik me ook te gedragen. Zolang ik thuis woonde kreeg ik weinig vrijheid om mezelf te zijn, om mijn eigen beslissingen te nemen. Dus toen ik ging samenwonen (en iets later trouwen), dacht ik dat dat het begin van een zekere vrijheid zou zijn.

Maar ik dacht fout. Ik ging als een vogeltje van het ene kooitje netjes in het andere. Oké, de tweede kooi was iets ruimer dan de eerste maar toch nog steeds erg krap.

Ik had nog steeds het gevoel dat heel mijn doen en laten met een vergrootglas bekeken werd. Alles wat ik deed en elk woord dat ik zie werd geanalyseerd. En op één of andere manier ga je jezelf daaraan aanpassen. Verander je in iemand die je niet bent om conflicten te vermijden.

En nu ben ik vrij… Helemaal vrij om te doen wat ik wil (nu ja, binnen de grenzen van wat fysiek en financieel mogelijk is). Ik ben vrij om mezelf te zijn. Maar… dat is raar… Ik ben zo lang iemand geweest die vooral bezig was om het anderen naar de zin te maken, dat ik blijkbaar vergeten ben wie ik zelf ben.

 

Dus ik ga op zoek naar mezelf, en ik ontdek dingen die ik blijkbaar vergeten was, of die ik zelf niet eens wist.

 

Deze week zag ik parfum staan, bij de afgeprijsde dingen in de winkel. Dus mijn eerste spontane reactie was om het te kopen. Reactie twee was om het terug te zetten. Geen zin in een discussie thuis (welke vent ga je nu weer proberen versieren; zoiets ging het gegarandeerd worden). Tot ik me bedacht dat er helemaal NIEMAND meer was om me de les te spellen. En ik het dus in een derde reactie gewoon kon kopen, en ook gebruiken.

 

De komende tijd ga ik verder op ontdekking, op zoektocht naar mezelf.

 

Cinderella

 

 

Lees hier mijn voorstelling!
Lees hier meer in mijn categorie…

 

Geef een reactie