Nooit & Altijd

 

Toen ik “nimmer nooit”  (van Coco) las, had ik gelijk een gevoel van herkenning.

Alle voorbeelden uit de tekst leken wel uit mijn eigen leven te komen, want, ik ben het er helemaal mee eens, we gebruiken te vaak, te lichtvaardig het woordje nooit.

 

In het kader van mijn goede voornemens voor 2018  heb ik me voorgenomen om geen beloftes te doen waar ik me niet aan kan houden (en kijk, dat lukt nu al de volle twee maanden). Net daarom probeer ik wat minder altijd en nooit te gebruiken. Dat is zo bindend… En zeg nu zelf, hoe vaak houden we ons aan zo een bindende afspraak… Eigenlijk…. bijna “nooit”…

 

Als je dan vaak teleurgesteld wordt in mensen die beloven om je “nooit” in de steek te laten, maar die bij de eerste de beste hindernis alsnog maken dat ze wegkomen (de ratten en het zinkende schip, zoiets). Maar dat maakt dat je je vertrouwen kwijtraakt… Je vertrouwen in mensen. En dat maakt dan weer dat je mensen kwetst die het wel goed bedoelen.

Vertrouwen is iets heel kwetsbaars. Elke keer je iemand vertrouwt die achteraf dat vertrouwen niet waard blijkt te zijn, brokkelt er een stukje af, ben je de volgende keer voorzichtiger om vertrouwen te geven. Dat brokkelt verder af tot er helemaal niks meer van overblijft.

Zoals een boot die afbrokkelt… Veel tegenkomt op zijn weg, maar ook terug wordt aangesterkt door vriendschap!

 

 

Net daarom, wil ik de beloftes die ik maak ook oprecht menen, wil ik er goed over nadenken voor ik iets beloof.

 

Woorden zijn misschien maar woorden, maar een gegeven woord is belangrijk. Eigenlijk is een gegeven woord net zo belangrijk als een contract dat je tekent.

En voor je ergens je handtekening onder zet, denk je toch ook eerst na, of dat hoop ik toch tenminste voor jullie.

 

Het is ook niet makkelijk om dingen te gaan beloven in termen van altijd en nooit. Je kan wel oprecht beloven dat je iemand voor altijd trouw gaat blijven, je kan ook oprecht menen dat je met iemand de rest van je leven bevriend wil blijven. Maar mensen veranderen, evolueren. Je karakter, je interesses, alles wijzigt in de loop van de jaren, door het traject dat je leven aflegt. Elke wonde die in je ziel geslagen wordt leert je iets over jezelf, elke mooie ervaring die je hebt, leert je ook iets over jezelf. Daardoor verander je, en de mensen rondom jou veranderen ook; maar niet iedereen evolueert in hetzelfde tempo, of op dezelfde manier. En door die evolutie groei je soms gewoon uit elkaar, als twee bootjes die samen naast elkaar drijven maar die door de stroom elk in een andere richting geduwd worden.

 

Dus, het is erg mooi om impulsief vanalles te beloven, maar het is nog mooier om na te denken voor je iets beloofd en het ook oprecht te menen. Ook al kan je je er dan nog niet altijd aan houden, als je je woorden oprecht meent, maakt dat ook al een heel verschil.

 

 

Cinder

Geef een reactie