My Unchristmas Party

Toen het laatst Kerstmis was, zat ik alleen thuis. Op zich vind ik dat niet erg, lekker rustig, filmavondje met mezelf. Best oké. Maar anders dan op andere avonden waarop ik via pc veel aanspraak heb van verschillende mensen, was het nu saai rustig…

Iedereen was druk aan het vieren met zijn familie. En af en toe kreeg ik berichtjes over hoe vervelend het allemaal was. Ik heb bijna niemand gesproken die het gezellig gehad had met Kerstmis… En dat vond ik erg. Helemaal erg vond ik het toen ik van een vriendin een berichtje kreeg waarin stond “Ik had met jou Kerst moeten kunnen vieren, jij staat nu eenmaal veel dichter bij mij dan mijn familie!” En ik snapte haar gevoel. Ik kan me met gemak een stuk of tien personen voor de geest halen met wie ik liever Kerstmis wil vieren dan met mijn familie. Omdat ik vind dat je zo een feest viert met mensen die dicht bij je staan, mensen die je vertrouwt, mensen die je in je hart draagt. Maar goed, Kerstmis is een familiefeest, dus dat wordt een lastige, iedereen heeft feestverplichtingen.

En toen moest ik aan een sprookje denken (ik denk nu eenmaal in sprookjes), en ik dacht aan Alice in Wonderland. Alice die bij de Gekke Hoedenmaker komt die samen met de Maartse Haas een “unbirthday party” aan het vieren is. Zoiets lijkt me leuk. En als we dan ineens gek doen, dan wil ik ergens pal in de zomer Kerstmis vieren, samen met iedereen die ik graag zie. Dat lijkt me zo een fijn idee, alle mensen die me dierbaar zijn samen aan één tafel (oké, het zou ingewikkeld worden, er zitten er een paar tussen die elkaar niet kunnen uitstaan, en het is natuurlijk niet omdat ik hen allemaal graag heb dat ze het ook onderling kunnen vinden).

Maar terwijl mijn fantasie helemaal op hol slaat denk ik verder… Ik wil kerstversiering uiteraard. Een reuze kerstboom die prachtig versierd is. O ja, en uiteraard moet er passende muziek opstaan, alle melige kerstliedjes er allemaal in één keer door.
Over het eten ben ik er nog niet helemaal uit. Ik ben al geen fan van kalkoen, en in de zomer lijkt me dat helemaal niks. Maar het moet toch nog altijd kerstsfeer uitstralen. Pannenkoeken in kerstvormpjes, dat lijkt me nog wel wat. En ijstaart uiteraard, dat mag niet ontbreken op een kerstfeestje.

Ik zie het al helemaal voor me, als ik goed mijn best doe kan ik de pannenkoeken al ruiken, maar wat ik helemaal voor me zie is om met een tafel vol fijne mensen samen te zitten, iedereen met zijn eigen gebruiken, allemaal met een groter of kleiner steekje los, maar allemaal met een puur en zuiver hart.

 

Cinder

 

Geef een reactie