Handleiding of display?

 

Wat zou het handig zijn als mensen een handleiding zouden hebben:

 

Stel je voor, je gaat naar een website en geeft de naam in van de persoon wiens handleiding je wil lezen/afdrukken/opslaan. En dan weet je meteen wat de persoon in kwestie bedoelt met alles wat hij of zij zegt of doet. Stel je eens voor hoe duidelijk dat zou zijn, hoe veel tijd je zou uitsparen met aarzelend aftasten, met vals beleefd zijn en met om de hete brij heenhuppelen.

Ik heb er al over zitten denken om mijn eigen handleiding te schrijven. Want hoewel ik van mezelf vind dat ik redelijk duidelijk ben, dat ik ook een vrij open boek ben ivm met iets bevalt me of iets bevalt me niet. Ondanks dat alles zijn er nog steeds mensen die vinden dat ik gecompliceerd ben, en moeilijk te begrijpen. Ik dacht om die arme zieltjes tegemoet te komen dan maar even kort op te lijsten hoe ze mijn stemming kunnen peilen.

 

Maar zo een handleiding is natuurlijk niet makkelijk. Mensen moeten de moeite doen om die op te zoeken, door te lezen. (En lezen jullie ooit een handleiding? Ik ben van het type dat maar op wat knopjes drukt en ziet waar ze uitkomt. Als het echt niet anders kan, als ik bv een foutmelding krijg, dan ga ik met veel tegenzin en diep zuchtend de goeie passage in de handleiding opzoeken.)

Dus nee, een handleiding is misschien ook niet zo handig.

 

 

Ander idee dan maar:

 

Weten jullie wat handig zou zijn.

Als iedereen een soort display op z’n hoofd zou hebben waarop je zou kunnen zien wat hij of zij denkt.

Voorbeeldje, een rood knipperlicht dat gaat branden ten teken dat je iets zegt of doet dat de ander irriteert. Zo kan je op tijd voor een andere aanpak kiezen en een explosie vermijden.

Nog een ideetje. Een duimpje in dat display. Als het duimpje omhoog staat ben je oké, wijst het naar beneden dan kan je misschien maar beter opzouten. En uiteraard is er ook een neutrale stand, die wil dan zoveel zeggen als: je bent niet interessant genoeg om een mening over te hebben.

Of misschien wel nog handiger, gewoon de 6 Facebook symbooltjes op ons voorhoofd. Die dan gaan branden naar gelang ze van toepassing zijn. Als je dan het boze gezichtje ziet oplichten weet je meteen ook hoe laat het is.

Hoewel ik bij nader inzien toch maar liever geen rood oplichtend hartje op mijn kop wil. Want hoewel zoiets uiteraard heerlijk duidelijk zou zijn, zou het vast ook vervelende situaties met zich meebrengen. Aan de ander kan je dan meteen ophouden met nachtenlang wakker liggen omdat je wil weten hoe die ene speciale persoon tegenover jou staat. En de madeliefjes kunnen meteen ook hun bloemblaadjes voor zichzelf houden, geen ‘hij houdt van mij/hij houdt niet van mij’, niks dan voordelen dus.

 

 

Moeilijke afweging. Vrijheid van denken tegenover duidelijkheid voor iedereen.

Maar, er is niks zo heerlijks als een beetje mysterie. Het feit dat je niet weet wat iemand anders denkt, en dat niemand kan zien wat jij denkt heeft zeker zijn charme.

Persoonlijk voel ik me toch ook prettiger als ik kan kiezen wie er hoever in mijn hoofd kan kijken. En van sommige diepe, donkere afgronden in mijn hoofd zou ook niemand vrolijk worden.

Laten we dus maar alles bij het oude laten. Al blijft het wel leuk om over te fantaseren. En wie weet, binnen 100 jaar heeft iedereen misschien echt een display op zijn voorhoofd.

 

 

Cinder

 

Zagen jullie deze film al? Inside Out… Heel inspirerend!

 

 

Geef een reactie